Tweede kerstdag 2020

Tweede Kerstdag 2020. Vorig jaar zaten we deze periode in Nieuw-Zeeland. Twee jaar geleden was Londen de bestemming. Het jaar daarvoor was het New York waar we verbleven. Weer een jaar eerder gingen we naar Amsterdam . Dit jaar zouden we sowieso in Nederland blijven. Door de geboorte van Abel zitten we al veel thuis. Corona en de daarbij horende maatregelen doen de rest.

Nog zes weken voordat ik een hele marathon wil gaan lopen. Het eerste doel is uiteraard uitlopen, het tweede doel is dan ook nog onder de 4 uur. Om dat te halen is een gemiddelde van 5’40 per kilometer nodig. 42.195 meter lang. Om dat te bereiken heb ik voor mezelf een trainingsschema gemaakt. Op internet is genoeg te vinden, en als je een beetje zelf nadenkt kun je er best wat van maken.

De afgelopen weken.

De afgelopen weken waren daarom globaal als volgt ingedeeld:
* Eén (constante) duurloop van circa een uur rond of iets onder de 5’30.
* Eén heuvel- of intervaltraining.
* Eén lange duurloop.
* Af en toe een krachttraining.

De zwaarste (langste) trainingen komen er nu aan. Vorige week liep ik 27 km, 30, 34 en 32 staan nog op de planning. Die lange duurlopen doe ik rustig aan. Ik hou de hartslag laag. Ze zijn puur bedoeld om mijn lichaam te laten wennen aan de lange inspanning. Ook is het mentaal fijn om al een keer zo’n stuk gelopen te hebben (zeggen de boekjes, ik moet het allemaal nog uitvinden).

Jezelf testen.

Af en toe is het goed om jezelf te testen in een trainingsperiode. Bijna alle schema’s op internet vertellen je dit. Loop af en toe een wedstrijd, daag jezelf uit. Maar ja, echte wedstrijden zijn er nu niet. Toch kun je dit gemakkelijk nabootsen. Dat deed ik dus op tweede kerstdag.

Een halve marathon.

Een halve marathon onder 1 uur 50 is een mooie basis voor een hele onder de 4 uur. Doel was dus maximaal 5’12 gemiddeld. Ik voelde me goed, het was vrij aardig weer (wel veel wind) en na een korte warming up zette ik de vaart erin.

Op een hele marathon te snel starten gaat je later opbreken. Te langzaam starten op een halve is zonde. Dit later inhalen is lastig. Na 10 minuten zit ik boven de 2 kilometer. Ik voel me uitstekend en besluit ervoor te gaan. 1.45 zit er in vandaag. Na 25 minuten neem ik een eerste gelletje. Kilometers voelen als meters. Mezelf opbranden gaat vandaag niet gebeuren. Ik zet een klein tandje bij. Bijna op de helft. Ik neem een  Long energy drink.



Het waait aardig.

Bij de Kop van’t land krijgt de wind vrij spel. Uiteraard vol tegen. Ik moet iets harder werken maar weet dezelfde snelheid redelijk gemakkelijk te handhaven. Na een uur zit ik ruim boven de 12 kilometer. Ik buig af, draai de Zuidendijk op en geniet van een stukje wind mee. Ik spaar krachten voor de laatste 8 kilometer. Ik probeer een gel gum te eten. Kauwen en rennen bij een hartslag boven de 160 is voor mij echter niet te doen.

Ik loop de dijk af, een ruime bocht van 180 graden brengt me weer wind tegen. Iets meer beschutting van huizen zorgt ervoor dat ik er weinig last van heb. Mijn horloge geeft aan 4’30. Ik draai de Oudendijk op. Fietsende kinderen, rechts lopende wandelaars, honden. Niets kan me aan het wankelen brengen. De ademhaling lijkt vanzelf te gaan vandaag. Zit 1’40 er in?

De laatste kilometers.

Nog een kleine 4 kilometer. Een Guarana shot belooft de beste finale ooit. Om in de echte marathon niet voor verrassingen komen te staan, moet ik deze in een trainingswedstrijd maar een keer uit proberen. De Menthol smaak is apart te noemen. Een soort after eight pastille waarbij ‘Hmmm, lekker’ en ‘Gadverdamme’ om voorrang vechten.

Ik ga ervoor. Ik merk niet dat het inmiddels is gaan regenen. 1 uur 30 onderweg. Bijna 19 kilometer. Nog een tandje erbij. Een te scherpe bocht haalt een beetje snelheid eruit. Ik zet weer aan. Nog 1 kilometer. Twee bochten naar rechts en dan het laatste rechte stuk. 400 meter. 1 uur 38. Het kan. Tik, tik. 1 minuut nog, 30 seconden. 21 kilometer. Nog 100 meter. De laatste passen. 21.09 km. Tien meter. Nog acht stappen. Ik druk de stopknop in. Ik denk 1.39.59 te zien. Garmin bevestigt dit. Gebalde vuisten. Strava maakt er na correctie 1.40.02 van. Dat is dan weer jammer.



Ik zoek naar lucht, vind deze vrij snel en wandel wat uit. Ik had niet verwacht dat dit er in zat. Dacht ik in oktober nog aan een halve in 1 uur 45, loop ik twee maanden later al een heel stuk sneller.

Dit geeft heel veel vertrouwen voor een hele marathon onder de 4 uur.

De spierpijn the day after valt gelukkig ook reuze mee. Komende weken trainen we daarom lekker door.